7 . بابونه مصرف خارجى ( غير خوراكى ) نيز دارد و علاوه بر درمان ورم ملتحمهء چشم و ساير ورم‌ها ، براى معالجهء رماتيسم و انواع دردهاى عصبى و نقرس نيز ، ماليدن روغن بابونه مفيد واقع مىشود . براى به‌دست آوردن روغن بابونه بايد 25 گرم گل خشك بابونه را در 125 گرم روغن زيتون مخلوط كرد و آن را مدت يك ساعت و نيم ، روى آتش بگذارند تا داغ شود ، سپس آن را در ظرف سربسته‌اى ريخته و به‌شدّت ، تكان دهند و بعد آن را صاف كنند و 20 - 10 گرم كافور هم به آن اضافه كنند . هنگامى كه درد روماتيسم در ناحيه‌اى شروع مىشود ، با اين روغن دست خود را آغشته و محكم به آن ناحيه مالش دهند ، درد به زودى ساكت خواهد شد . 8 . جوشاندهء گل بابونه يا مخصوصا تنتور آن ، براى طلايى كردن موهاى بور و بور كردن موهاى خرمايىرنگ ، امروزه به مقدار فوق‌العاده زياد مصرف مىشود . اين لوسيون‌ها روى پوست و موى سر اثر فوق‌العاده رضايت‌بخش داشته ، موها به واسطه وجود لعاب مخصوصى كه در گياه موجود است ، نرم و برّاق مىشود . خواص شگرف بابونه و مشاهدهء آثار درمان‌بخش آن باعث شد كه گروهى از دانشمندان آلمانى مواد مؤثر آن را استخراج كنند . 2 - مواد تشكيل دهندهء گل بابونه اسانس بابونه ، سزكوىترپن كاموميلول ، اترهاى كاپريك ، مونيليك ، اومبليفرون ، فورفورول ، يك اسيد چرب ، رزين‌ها ، تانن و . . . در هر 100 گرم بابونه 36 / 0 - 20 / 0 گرم اسانس موجود است كه رنگ آن آبى تيره است ؛ سپس تحت تأثير هوا و نور به رنگ سبز ، سپس قهوه‌اى درمىآيد . بوى آن تند و طعمش تلخ است ؛ يك جزء آن در 10 - 8 جزء الكل 95 درجه حل شده و پارافين آن جدا مىشود . رنگ اسانس به علت وجود ماده‌اى به نام آزولن و كاربورى به نام وردازولن است و خواص ضدّ التهابى موجود در بابونه به علت وجود همين دو ماده است . از اسانس بابونه يك گليكوزيد استخراج كرده‌اند كه به مقدار طبى فعاليت عضلات صاف را كم كرده و اگر به